is toegevoegd aan uw favorieten.

Een jaar onder de Karo-Bataks

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

"5

maar ook binnen in de huizen was men druk bezig. Honderden platte koekjes werden gemaakt; meel met suiker werd tot ballen gevormd, wat ook een lekkernij gevonden wordt; cocosnootvleesch werd geraspt en anderen sneden het in kleine stukjes om morgen met stukjes suiker bij wijze van entree voor den maaltijd gegeven te worden. Tot laat in den nacht was er overal leven en beweging.

Den volgenden morgen was het voor velen vroeg dag, want de varkens moesten toen geslacht en de toespijzen, uit vleesch bereid, gereed gemaakt worden. Toen het goed licht was gingen een of meer personen uit elk gezin naar hunne rijstvelden om een beetje rijst en toespijs aan de rijst te offeren.

Daar ieder dit voor zich doet, is het offeren gauw afgeloopen en spoedt men zich naar huis om de gasten te kunnen ontvangen. Deze komen om te eten, dat is juist de pret. Niemand mag dien dag gierig zijn, wie ook in huis komt, moet een beetje eten. En daar is van gebruik gemaakt — troepen jongens en meisjes trokken van het eene huis naar het andere en lieten zich overal goed bedienen. Ook getrouwde heeren, vooral oude die altijd jong blijven, deden dapper mee.

Den geheelen dag speelde het Bataksch orkest en den geheelen dag waren er dansers en danseressen. De meisjes erg verlegen doende, de jongens een beetje vrijmoediger. Af en toe een meer bejaarde vrouw die werkelijk mooi dansen te zien gaf. Het aardigst vind ik toch maar altijd de pantomines, een jager die op jacht gaat, een man die uit hengelen gaat, ruzie tusschen twee oude menschjes, enz. enz. zeker omdat ik die het best kan begrijpen'.

Hoe later op den dag, hoe uitgelatener de vreugde. Of alles even eerbaar toegaat? Wij zullen het maar niet onderzoeken en als nette feestgangers op het dorpserf blijven en niet over de haag stappen.