is toegevoegd aan uw favorieten.

De Handelingen der apostelen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Handelingen 16 : 6.

UITLEG.

115

gedreven zou hebben om een zendingsterrein te zoeken, waar hij vrijer de vleugels uit kon slaan, zegt hij niet. Wel vermeldt hij dat'zij na de zuidelijke, Phrygische, helft van de provincie Galatië bereisd te hebben, van den grooten heirweg van den Euphraat naar Ephese af-

7 geleid werden doordat „de Geest hen dit had belet". Zoo gaat het een

8 en andermaal, wanneer Paulus naar het Westen wil, totdat zij eindelijk m 't N.W. bij Troas de kust bereiken, zonder iets op eenig nieuw gebied te hebben mogen uitrichten.

Naar Europa, vs. 9—12. Thans ziet Paulus, dat zijn taak niet in Azië ligt. Reeds in vs. 8 zegt de text, die welhcht ouder is, „w ij kwamen te Troas". Dan zou hij Lucas in Klein-Azië of zelfs reeds vroeger hebben ontmoet. Volgens dienzelfden tekst nl. (H28 „kwamen profeten' te Antiochië. En er was groote blijdschap. Toen wij dan ....") zou hij hem reeds uit Antiochië gekend kunnen hebben. Zoodra Paulus dit 11 vizioen gezien heeft, „zochten wij dadehjk scheepsgelegenheid naar Macedonië". Langs Samothrace, dat, als een pyramide in dé zee geplant, bovendien nog opvalt door een sterke gelijkenis met dén Athos, die tegelijk aan den horizont is, (Mityléne, Ténedos, Imbros Lesbos en Thasos hebben niets bizonders) en dat daarom ook hun aandacht boeide, bereiken zij den volgenden dag de Macedonische haven Neapolis (= Cavalla, of, minder waarschijnlijk, Paljocavalla 15 K.M. meer Westelijk). Nog een drie uur gaans 't binnenland in en het doel, de „Romeinsche kolonie" Philippi, is bereikt. Philippi was een opkomende stad, bijna reeds werkelijk „de eerste" van Macedonië: Amphipohs (171) moest er op den duur de vlag voor strijken.

Lydia, vs. 13—15. Goed georiënteerd waren Paulus en de zijnen te Phihppi nog niet. Dat er weinig Joden zijn en dus geen synagoge is

14 weten zij reeds, maar de „gebedsplaats" moeten zij toch gaan zoeken' Lydia, een „vereerster van God" wordt de eerstelinge van Europa en

15 haar gastvrij huis wordt, dank zij haar vrouwelijke volharding, het uitgangspunt van Paulus' werk op Europeeschen bodem en het'middelpunt van eenen kring, waarmede hij de hartelijkste betrekkingen bleef onderhouden (vgl. Phihp. I3-5, 42-4,1 Thess. 4-16, II Cor. 81 vv., 118 9)

De waarzeggende slavin, vs. 16-^18. Verscheiden weken duurde dit verblijf te Philippi. Op Sabbat „gingen wij" - verhaalt Lucas geregeld naar de gebedsplaats en op de wandehng daarheen begint 7 die slavin hen na te roepen. Uit haar woorden blijkt op welke menschen Paulus vat had en, omgekeerd, bij welke groep een journalist hem zou hebben ingedeeld. „Dienaren van den Allerhoogsten God" ziet men in hen (vgl. Lc. 828, p. 87, Hd. 7«, 8m). Dat beteekende in alle gevalle monotheïsme, maar in velerlei schakeering. Naast de velen die zonder Jodengenoot te worden, het toch met de synagoge hielden en

^^^„^„1 uuui uei joaenaom met eenige