is toegevoegd aan uw favorieten.

Het astraal gebied

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

temd als de geestelijke wezens welke die sferen bewonen.

In hoogere regionen vindt men overal afschaduwingen van vredige gedachten en van hooger streven, daar is het strand eener zee — zeg ethervlakte — soms goudkleurig of licht rozenrood getint. Men zou bijna zeggen, het is donzig, dit schoone, fijne, etherische zand!

Bij zulk een zee staan Guila en Ita.

In de verte verheft zich een groote poort.

Wij, Guila en Ita volgen het strand, naderen, maar gaan die poort niet binnen. Wij vernamen dat daar binnen eene nederzetting is van eene bizondere zielengroep, het zijn de afgescheidenen van gedachtekracht. Zij zijn goed, maar wil ik u de waarheid zeggen, wij begrijpen hunne gedachten van afgescheidenheid niet. Zij zijn als ingesloten. Het is een lagere orde van denkkracht, want de Allerhoogste leert ons eenheid in handel en wandel, eenheid in hulpbetoon. Onze sferen zijn zoo heerlijk, omdat wij allen ons één gevoelen met de opbouwende kracht, die van onzen Machtigen Schepper uitgaat, waarvoor wij leven en werken. Alles is van God! Alles is Zijn werk! Eenheid is het leven! Laten nu ook Gods schepselen een eenheid worden van harmonie, een lied, dat verkondigt een heilig streven.

Eén zijn in verdraagzaamheid, één zijn in liefde, al wordt de denkkracht verschillend opgebouwd.

De muziek heeft ook vele tonen, zeer verschillend van klank, maar zij kunnen, harmonisch te zamen gevoegd, een wonderschoon lied vormen!

79