is toegevoegd aan je favorieten.

Eenige weken in Amerika

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

310

gids geleidde door deze woeste en gevaarlijke oorden en ik dacht in mijn eigen, welk een ontzettend onderscheid tusschen het leven in dit onbeschaafde oord en dat in mijn geciviliseerde Pullman-Car, waar de vernuftige en scheppende Amerikaansche geest op eenvoudige wijs al de wagons van een geheelen trein had omgetooverd in een „rijdend hotel" voorzien van alle denkbare gemakken. Men kon het niet beter wenschen.

Aankomst Hotel EI-Tovar.

's Anderen daags nog vrij vroeg in den morgen stopten we vlak bij het Hotel El Tovar, dat aan den rand van „De Groote Kloof" is gesticht en ingericht is voor de huisvesting van 300 personen.

Het was een prachtig hotel, zeer modern en weelderig ingericht, zooals men dat alleen in Amerika vindt, waar elk hotel een eigen cachet heeft en een wereldje vormt op zich zelf. Het moet dan ook maar even meer dan een half millioen guldens gekost hebben, niettegenstaande het geheel van hout is opgetrokken. Uiterlijk schijnt dit prachthotel, een juweeltje van architectuur, gebouwd van ruwe pijnboomstammen zoo uit de oerwouden gekapt, inwendig is alles schijnbaar zoo primitief mogelijk gehouden en is bijvoorbeeld de ruime lobby of hal eene zoo getrouw mogelijke nabootsing eeuer groote hut van de eerste pioniers dezer streken.

Het was in 1542, dat Spaansche goudzoekers hier hun voet hebben gezet en naar een hunner, Pedro de Tovar, is dit hotel genoemd, doch eerst in 1869 heeft majoor P o w e 11, een bekend Amerikaansch ontdekkingsreiziger, door dit interessante hoogland, met zijn onstuimige C o 1 o r a d o-r i v i e r, de eerste wetenschappelijke onderzoekingstochten ondernomen en veel wereldkundig gemaakt, wat tot nog toe onbekend was.

Thans neemt telkenjare het toeristenbezoek verbazend sterk toe. Dit geldt inzender voor de laatste jaren, nu de Amerikaansche toeristen wegens den oorlog niet naar Europa konden komen en dus op eigen land waren aangewezen, doch heel veel heeft het nog niet te beteekenen, als men bedenkt, dat er dagelijks nog maar een trein heen en weer gaat en deze afgelegen oorden op andere wijze bijkans niet zijn te bereiken.