is toegevoegd aan uw favorieten.

Handboek der kerkgeschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

115

armen was hij een vader, voor de bedrukten een helper. Onvermoeid was hij in de zorg voor de hem toebetrouwde zielen. Krachtig streed hij tegen alle ketterij. Keizerin Justina, die het Arianisme was toegedaan, wederstond hij met vrijmoedigheid. Naar menschengunst dong hij niet. Hij sprak en handelde met niemand-sparenden ernst, en toonde daardoor een karaktersterkte en grootheid, die bewondering afdwingen. Het meest komt zijn ernst uit In zijne handelingen jegens keizer Theodorius I, die ter wille van een opstand in Thessalonica een vreeselijk bloedbad had laten aanrichten. Hij vermaande den keizer tot boete en weigerde hem het avondmaal. Theodosius luisterde naar de vermaning en deed boete, voordat hij het sacrament gebruikte. Ambrosius was een beslist voorstander van Athanaslus en in de leer van zonde en genade een voorlooper van Augustinus. Hij liet dogmatische geschriften na, o. a. „De fide et trinitate" d. 1. „over het geloof en de Drieëenheid" en „De spiritu sancto" d.i. „over den H. Geest." Voorts zijn er nog ascetische geschriften van zijne hand, waarin h]j den ongehuwden staat aanprijst

„. Sophronius Eusebius Hieronymus was in 340 te

Stridon in Dalmatië geboren. Zijne studiën volbracht hij onder leiding van den heiden Donatus te Rome. In zijne jongelingsjaren diende hij de wereld. Na zijn doop, op eene reis door Gallië en de landen aan den Rijn gelegen, schijnt hij liefde voor de ascese te hebben opgevat Hij keerde naar Aquileja terug (372) en ging vandaar naar het Oosten. In Antiochië had hij den beroemden droom, waarin hij voor den rechterstoel van Christus gedaagd werd. Op de vraag, wie hij was, antwoordde hij: „een Christen". Toen hoorde hij de woorden: „gij liegt, gij zijt een volgeling van Cicero en geen Christen." Toen beloofde hij nooit weer een heldensch boek te zullen lezen. Later kwam hij op die belofte wel terug, maar de droom werd toch een oorzaak, dat hij zich geheel aan het ascetische leven wijdde. Enkele jaren toefde hij nu in de woestijn van Thebe. In 379 keerde hij naar Antiochië terug, waar hij tot presbyter gekozen werd, zonder dat hij ambtelijke diensten bewees. Hij ging vandaar naar Constantinopel, waar hij enkele jaren leefde In gezelschap van Gregorius Nazianzus. Van 382—385 was hij te Rome. Bisschop Damasus vereerde hem met zijn volle vertrouwen. Een stille hoop leefde in hem, dat hij Damasus' opvolger zou worden; maar dit mislukte, omdat de clerus te Rome over 't algemeen tegen hem was. Daarom keerde hij naar het Oosten terug, stichtte een klooster bij Bethlehem en bleef daar tot zijn dood (420). Hieronymus was een zeer geleerd man, maar van geen aangenaam karakter. Hij was ijdel en eerzuchtig. Als schrijver heeft hij groote beteekenis. Hij herzag de oude Latijnsche vertaling van het N. T. (Itala). Met zijne vertaling van het O. Test vormde deze de „Vulgata". Daarenboven leverde hij