is toegevoegd aan uw favorieten.

Italië kennen is Italië liefhebben

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er is één gebouw in de villa Adriana, waarvan niemand tot op den huidigen dag de bestemming weet. Nibby noemt die reusachtige ronde zaal, welk&van binnen door een ondiep met marmer bekleed kanaal, evenwijdig loopend met den buitenmuur, in tweeën wordt verdeeld, Natatorium. Andere geleerden beweren, dat we hier te doen hebben met een Teatro Maritimo.

Zullen die raadselachtige wanden ons ooit haar geheimen openbaren?

Men meende ook al — en

mij lijkt dit dichter bij de waar¬

heid •— dat Hadrianus, die alle kunsten beoefende, zich hier een soort Studio of Sanctuarium had gebouwd, waar hij zich, in volkomen afzondering, kon overgeven aan zijn gedachten en liefhebberijen, want het prachtige Atrium, dat het centrum van het eiland vormt, ontving het licht alleen van boven. De om die hal liggende kleine vertrekken, hadden vensters, welke uitkwamen op het kanaal. Wanneer de wachten de twee marmeren draaibruggen, die over den Euripus lagen, hadden omgehaald, waagde geen sterveling het den keizer te komen storen.

Om het kanaal loopt een portico van giallo antico en de bui¬

tenmuur van het eiland heeft meerdere nissen: waarschijnlijk stonden daarin Grieksche beelden. Natuurlijk ontbraken nergens sierplanten, fonteinen en vazen en waren de vloeren overal van het kostbaarste marmer, soms zelfs van porfier.

Een der zwartmarmeren

Centauren (Museum van het Kapitool).

De beroemde Faun van Rosso Antico. (Museum van het Kapitool).

Bloedrood, ging de zon onder, toen ik na mijn langen zwerftocht door de villa terugkeerde in de Poikile. Heel in de verte lag Rome, maar van de gansche stad zag ik slechts... den Sint

Pieterskoepel die scheen te zweven over de eindelooze Romeinsche campagna. De silhouet

van de hoofdstad was een andere geworden.

88