Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

en zoolang je nog wilde haren hebt, moet je die maar eerst kwijt zien te raken, en bèn je ze kwijt, dan... is 't misschien te laat om nog aan trouwen te denken, de verantwoording .... hm."

„Voer je tegenwoordig wat uit?"

„Eerlijk gezegd, niet veel. Ik ben overdag vaak te moe. Wat geeft 't ook; laat ik maar eens genieten van 't leven, ik heb tijd voor mezelf en niemand die ik er schade mee doe, niet waar? Wat schudt u van „neen", bent u 't niet met mij eens ? O, ik merk 't al, u bent echt de zuster van Piet; ik bewonder hem, neen werkelijk, maar ziet u, ik heb geen lust om zijn voorbeeld te vólgen. En bovendien, ik werk niet omdat ik niet moét, anderen werken niet, omdat ze niet kunnen."

„Hoe bedoelt u ?"

„Met den dienst."

„O ! Is u afgekeurd ?"

Er flikkerde een vroolijke glans in haar oogen, maar haar gezicht bleef volkomen ernstig. „Voor mijn hart."

Geen wonder," grinnikte zijn vriend, ,,'t Was anders misschien wel eens goed voor je, ventje."

„Zou 't heusch, Papa. Nu, ik wensch 't jou toe."

„Ja, dan is 't uit met de studie."

„Maar jij zult wel studieverlof krijgen."

„Ik moet er niet aan denken; je wordt jaren achteruit gezet door dien vervloekten oorlog. De vrouwen zijn de schuld van alles, hun stomme aanbidding van de gouden epauletten en rinkelende sabels."

„O wacht, daar begint hij," riep 't meisje verontwaardigd.

n't Kleedt toch wel, hè, dat uniform? Kijk jij er nooit naar?"

„Niet meer, dan naar iemand die goed gekleed is in een gewoon pak," antwoordde Netty.

„Als je 't gelooven wilt. Ze komt overeen met jou, Jan, jij vindt het heerlijk naar ruischende vrouwenrokken te luisteren, niet?"

„Natuurlijk, welke man geniet daar niet van in zijn hart!"

Netty stond op en vroeg of ze eens rond mocht kijken, Naar aanleiding van een paar buitenlandsche briefkaarten, vroeg ze hem of hij veel gereisd had.

Sluiten