is toegevoegd aan uw favorieten.

De oude waereld : het land van Zarathustra : romantisch epos uit Oud-Perzië benevens het boek der toelichtingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE SCYTHEN

79

bont gezwachteld, vroren er dood in het kamp en over de grenzelooze, vale steppen van dag en duister, met de eeuwige onveranderbaarheid der grauwe hemelen, raasde de noorderwind met smeekende stemmen van waanzinnigen. Naar dit huiverkille land van Hestya en Zeus trok hij óp met leger en vloot uit de verzengende hitte van Iran. Over denThracischen Bosporus wierden bruggen geslagen. Zware hamergeruchten van ijzer op furijnbalken, van palmeelen op steenkrammen weerklonken alom en in den nacht gloeyden, langs koperen bouten die donker glommen gelijk vonkels ongelouterd goud, langs spangen, klinkhaken en ankers, schipkabels en kruisbogen, roode lampen als sprookgroote robijnen. Darius lachte van opgewondenheid, schonk den opperbouwers wierook, groote oliphantstanden en muscus. Hij lachte en overzag zijn troepen, opmarcheerend langs het geel- en roodbelichte water, waarover, ontzachüjk, bevreemdend, grillig-gekartelde ijsburchten en sneeuw-kasteelen aandreven. Toen juist, op het oogenblik dat de vreugde-ontroering Darius de keel toeklemde, trad Ar tabanus naar vóór om zijnen broeder en Koning rondborstiglijk te raden, terwijl de vuur fakkelen, op de brugkettingen, nog rosse schijnselen walmspookten over het golvenschuim der engte.