Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8

maar ook geschreven weed. Ook hier een bonte verscheidenheid! de een schrijft als hij spreekt, een ander schrijft zooals beschaafdere menschen dan hijzelf spreken, een ander weer richt zich naar normen die organisch met normen van de contemporaine spreektaal samenhangen, nog weer een ander tracht op meer of minder gelukkige wijze de uit literatuur bekende taal van vroegere perioden te imiteeren. In zeer verschillende mate hangt de geschreven taal organisch samen met de gesproken taal van den eigen tijd: soms is zij dezelfde, soms een geheel andere: maar als regel is zij gebaseerd op de door den schrijver zelf gesproken taal en wijkt van deze krachtens verschillende tendenties af.

Uit dit alles leeren wij, dat het latijn ten allen tijde differentiatie heeft gekend, dat alle standentalen en andere groeptalen van het latijn aan de taalontwikkeling hebben deelgenomen en deze hebben beïnvloed, en dat er geen scherpe grens te trekken is tusschen geschreven en gesproken latijn, omdat het geschreven latijn de meest verschillende elementen in zich bevat.

Toetsen wij aan deze eenvoudige feiten de begrippen vulgair latijn zooals ze uit de definities der moderne onderzoekers blijken, dan zien we dat ze hiermee geen rekening houden. De Amerikaansche romanist Grandgent3) zegt dat het vulgair latijn is de taal van de sociale middenklasse. Hij is blijkbaar getroffen door het feit, dat zooveel woorden en uitdrukkingen van de literaire taal niet in de romaansche talen zijn overgebleven, en meent nu dat er een taalontwikkeling denkbaar is waaraan de taal der hoogere standen niet deelneemt. Het uitsluiten van de taal der laagste klassen is hier al even onbegrijpelijk. Meyer—Lübkek) meent dat men onder vulgair latijn datgene moet verstaan wat vóór alle differentiatie aanwezig is, èn de taal die gesproken werd in de landen waar zich geen romaansche natie heeft ontwikkeld. Hier heeft men een wonderlijke combinatie van een abstract en een concreet begrip. Het latijn van Brittannië, Afrika en Germanië is een concreet begrip: latijn dat aanwezig is vóór alle, zij het ook uitsluitend locale differentiatie, is op zich zelf een onmogelijkheid, daar het latijn evenals elke andere taal ten allen tijde differentiatie heeft gehad; hoogstens kan men spreken van taal-

Sluiten