Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan de ziel een subtiele en wreede schade toebrengt.

Weer ervoer hij de welige zoelte van zijn leden in losse en koele zomer-dracht; den wit-linnen pantalon, het soepele, bleekblauwe sporthemd, waarvan de stijve manchetten ruim om zijn ranke polsen bleven, terwijl de zwart-zijden gordel zacht en vast zijn middel omsloot. Hij genoot dit zuiver in zichzelf voltooide: te leven; geheel onvermoeid, onmerkbaar ademend te leven; te proeven het ledig genot des levens alleen.

„Wat zou ik ook anders ?" peinsde hij, „ik heb minder dan een daglooner, en ik ben rijker dan alle grooten der aarde"...

„Héél aardig gezegd... héél aardig jezelf litterair verduisterd ... Kom, wij steken een cigaar op..."

Nu zat hij, al mijmerende, in zijn zwart-leeren club-fauteuil, trok bij wijlen aan het zacht-brandend reukwerk, en achter tegen zijn gehemelte ontstond de aanslag van een doffe, kostbare smaak, als at hij een zeld-

10

Sluiten