is toegevoegd aan uw favorieten.

It wûnder

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2

ald Rikus bliuwe. Ei, ja, ik wit wok hy hat mis west. Mar, och, Ut üs de sonden fen oaren net to swier nimme. Wy moatte üs altiid yntinke yn de omstannichheden, n't wier? Yn de persoan en yn de omstannichheden. Dan komme we in bulte to witten troch üs seis en.... in bulte witte, is in

bulte forjaen. N't wier? Toe. Doch it. Doch it om

m y dan.

Hiske.

't Is de twadde kear dat er sa....

Boukje.

Hy hat er sa'n spyt fen. As jy him los titte, fait er alhiel en al to bek. Dan wirdt er op 'e nij in forskoppeUng. En

forskoppelingen dy binne der al mear as genöch yn 'e

wrald (keart hjar bedaerd in bytsje fen Hiske óf; net lüd, earnstich:) Mar, dat hoef ik j ou net to sizzen

Hiske (de holle hommels omhegens).

Goed.

Boukje (bliid, tsjin Hiske). Dus, jy fine it goed? Hy kin bUuwe, de ald man? (wiist op de ütdoar:) Harkt der komt er wer oan. Siz it him seis, Hiske. Dan kinne jy sjen ho't er der mei forgulde wêze scil.

Hiske.

Né. Ik net. Dou. Dou kinst it him sizze. Dan wit er

dat it om dy barde. Ik wol him nou daUk net net

hjir ha. Né, hou, ik scil gean.

Boukje (de hdn op Hiske earm; tige fortrouwelik).

Hiske. Hwet skeelt der oan?

Neat.

H i 8 k e.