Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

DE GRIFFIER VAN PEEWIJK.

mondaine zelfgenoegzaamheid te hervinden. Maar ineens joeg 'n brutale buitenwind om z'n gekoesterde beenen; de palfrenier had 't portier geopend, hield het kaartje, het dik ivoorkleurig kartonnen kaartje met 't kroontje en Jhr. Mr. Alex Stein, in z'n rimpelig bruinglacée band en zei:

„De freule ontvangt meneer!"

Stein zuchtte even, stapte uit en trippelde met z'n schokschouder-gangetje snel over de steenen, stond dadelijk daarop in de gang.

„De freule ontvangt boven meneer," zei 't dienstmeisje. „Je hoeft me niet aan te dienen", sprak Stein, „ik weet den weg" en luchtig nu, bewust elegant, hipte hij over den looper de breede trap op.

Theodora Greve, die niet van adel was, maar zich freule liet noemen, uit deferentie voor haar adelijke vriendenschaar, freule Theo de Grève, om 't daar dan maar bij te houden, babbelde met 'n verwonderlijke flux de bouche in 'n klein vriendinnenkringetje, dat zich Vrijdagsmiddags, haar „jour intime", gewoonlijk op haar boudoir vereenigde.

En 't was een wonderlijk geroezemoes van stemmen, die daar in 't niet groote vertrek door elkaar klaterden.

Miss 0*Connor knauwde d'r Engelsche volzinnen tegen 't kleine baronesje Van Lienden, broos roccoco poppetje met groote gazellen oogen, dat steeds door aan bonbons knaagde met haar mat witte muizentandjes, 't Engelsch

Sluiten