is toegevoegd aan uw favorieten.

Eenige aanteekeningen betreffende de strafbaarstelling van openbare dronkenschap

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

78

baarheid in do praktijk, in landen, wier volksovertuiging tegenover het drinkgenot op toegevend standpunt staat. 1)

Wat het tweede aangaat, de beantwoording der vraag, of „openbare" of „kenlijke" dronkenschap ook in staat is,, ergernis te veroorzaken, hangt af van feitelijke appreciatie door volk^pvatting of rechtspraak. Boven werd opgemerkt, dat zij, naar wij meenen, voor onzen tijd en voor ons land bevestigend moet luiden.

Fuld verklaart, niet te kunnen toegeven, dat iedere .openbare (öffentliche) dronkenschap tegelijk een ergernis verwekkende dronkenschap is. 2)

Von Lilienthal beweert, dat de dronkenschap, wanneer zij kenlijk is, ook ergernis geeft, en dat zij, wanneer zij ergernis geeft, noodzakelijkerwijs openbaar moet zijn. 3)

Ons positieve recht eischt kenlijkheid. De Memorie van Toelichting teekent aan, dat „de gebruikelijke uitdrukking „kennelijke staat van dronkenschap" is behouden" 4), wijst op het voorbeeld in de Fransche wet van 3 Februari 1873 („état d ivresse manifeste") en verklaart, dat „de grond, waarop de strafbaarstelling rust, aan dit begrip zijn eigenaardigen inhoud geeft. Zóó duidelijk zichtbaar moet de dronkenschap wezen, dat daardoor aan anderen aanstoot kan gegeven worden". 5)

De Hooge Raad gaf op 14 November 1887 de beslissing,

1) Van de beide praeadviseurs voor den Juristendag stelde de Oostenrijker H i 11 e r zwaarder eisch, door de openbaarheid en kenlijkheid voldoende te achten. Hij uit het gevoelen, dat ook de te St.-Petersburg genomen resolutie dit bedoelde.

De Duitscher Fuld stond op het minder strenge standpunt: geschiktheid, om ergernis te geven.

Zie Hiller, 21. D. J. T., deel 2, bl. 111 v.; Fuld, t.z.p., deel 1, bl. 113 v.; ook: Von Stoesser, t.z.p., deel 3, bl. 370 v.

2] T. a. p„ bl. 114. In denzelfden geest Baer, Actes St. P., deel 2, bl. 188.

3} Actes St. P„ deel 2, bl. 246.

4) Vergelijk de in Bijlage A medegedeelde gemeenteverordeningen. Afwijkend slechts: Meeriten, Venlo en Apeldoorn volgens de oudste redactie.

5) Smidt, a. w., deel 3, bl. 306.