is toegevoegd aan uw favorieten.

Vaderland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— H3 —

notaris hem had gezegd, dat hij hem een diné kon klaarmaken, zoo fijn, zoo chic, dat hij er den koning op zou kunnen inviteeren — d'r mocht niks, niks aan mankeeren — 't allerbeste zou nog niet goed genoeg zijn.

En de eigenaar van het gerenommeerde restaurant had hem plechtig beloofd, dat mijnheer en Mevrouw tevreden zouden zijn — daar stond hij voor in, dat was hij verplicht aan de reputatie van zijn huis.

Nou goed, daar vertrouwde hij op en wat het kostte, dat kostte het; hij had maar een kind — zoo'n dag kwam maar eens voor in z'n geheelen leven — 't was dus afgesproken, het fijnste, het allerfijnste.

De Luiksche Vatel heeft zijn woord gehouden.

'T is inderdaad een prachtig feestmaal.

Op de lange met helder wit linnen bedekte tafels, prijken tusschen hooge breede bloemstukken de kristallen vazen, vol weelderig, glanzend ooft; lange rijen porceleinen borden, waarvoor fijn geslepen glazen; keurige spijslijsten, vermeldend in gouden letters de fransche benamingen van allerlei ongekende gerechten.

Zwartgerokte, witgedaste bedienden met strak getrokken kousen onder de fluweelen kniebroeken, de stijfgestreken servetten over den arm, kaarsrecht tegen den muur.

Er heerscht een luidruchtige opgeruimdheid te mid-

VADERLAND 8