is toegevoegd aan uw favorieten.

Geschiedenis van een polder in het hoogheemraadschap van Delfland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De duinen als waterkeering.

Doch de stormen hadden tot gevolg dat de zee telkens en telkens op de duinen beukten aan den Hoek van Holland. In 1665, 1669 en 1700 werden ze opnieuw weggeslagen. Kleine voorzieningen werden aangebracht, doch zonder baat, want in 1711 zoowel als in 1714 stond de zee tegen den Slaperdijk. Er moest krachtig worden ingegrepen om groote onheilen te voorkomen, daarom werd de Zanddijk in 1714 doorgetrokken.

Het woedend element liet zich evenwel niet zoo gemakkelijk beheerschen. De hiertoe aangewende middelen bleken onvoldoende. Op andere wijze moest de zaak worden aangevat. Zoo ontstaat in 1718 de eerste strandverdediging door het maken van een staketwerk langs den duinvoet en het leggen van een drietal hoofden in zee. Het laat zich begrijpen eenerzijds dat men noch de kunde, noch de middelen had om ze zoo stevig te maken als tegenwoordig, anderzijds dat in een eeuw, waarin men aan geen groote werken gewoon was, in opstand kwam tegen het maken van zulke aanzienlijke kosten.

Een ongenoemde schrijver in een boekje „Verhandeling van Landerijen" in 1788 verschenen, komt ten sterkste op tegen de immense kosten aan den Zanddijk besteed. De hoofden en staketsels kunnen immers geen dienst doen, want de zee ligt de steenen op. Hij deelt mede dat die kosten bü hoofdingelanden en veel ambachtsbewaarders groote tegenkanting ondervinden. Andere, betere middelen beveelt hü aan, nJ. om het strand te eggen bü Noordwesten wind, waardoor het zand zou verstuiven en achter rietschuttingen zou kunnen worden opgevangen. Overigens zün er genoeg oude schepen, welke men als wrakken zou kunnen laten zinken.

Doch Simon Anemaat komt tegen dergelijke raadgevingen van onkundige personen op. De voorgestelde zandverstuiving is een veel te zwak middel en het laten zinken van wrakken is ondoenlijk en kostbaar. Om den Zanddük te behouden, welke den vorigen winter ▼oor het grootste gedeelte was weggespoeld, achtte hü een zware

6 GESCHIEDENIS VAN EEN POLDER

81