is toegevoegd aan uw favorieten.

Vlottende schaduwen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

"3

goed willen gaan. Alles had samen gespannen, om haar nerveus te maken; zij had menschen ontmoet, en dieren gezien, en platen onder oogen gekregen, die allen „ongelukkige" beteekenissen hadden; zij was met den verkeerden voet over den drempel van haar kamer gestapt, zij had hooren niezen aan een kant, vanwaar het niet mocht, en het geluid van vogels gehoord, waarvan zij eens en vooral had vastgesteld, dat het „niets goeds beduidde". Sidderend van angst ging zij naar boven; trok haar handschoenen van haar ijskoude vingers en zette haar hoed af; onrustig bladerde zij in haar boeken, en toen hij de les begon, was zij zóó verward, dat zij niet in staat was, een goed antwoord te geven.

„Maar juffrouw Minnie, wat hebt u vanmorgen, vroeg hij een beetje ongeduldig, toen zij voortging met haar vergissingen, en zijn toon trof haar als een slag, zoodat zij niet eens in staat was, blij te zijn over het feit, dat hij haar „juffrouw Minnie", en niet bij haar achternaam noemde, iets wat haar anders altijd zoo verrukte.

Haar hppen begonnen te trillen, maar zij trachtte zich nog te beheerschen, al drongen de tranen zich naar haar oogen met gloeiende kracht. Haar voorgevoel was bewaarheid: o, had zij het niet gedacht? Zij wist het wel, dat dit een ellendige dag voor haar worden zou!.. .

Haar antwoorden werden vager en onzekerder, en eindelijk legde hij zijn boek neder, en zeide:

„Zóó gaat 't niet! Zouden we maar niet beter doen, de les voor vandaag te eindigen?"

Zij keek hem aan, onthutst. Stuurde hij haar nu zelfs weg? Haar zenuwen overmanden haar, en de