Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8

„Ik vrees, mijn jongen, dat je je dat toch wat al te gemakkelijk voorstelt. Ik heb als jonge vrouw op jullie boerderij het bedrijf ook eerst moeten leeren, en wat heeft dat niet een moeite gekost! Juist in de jaren, waarin een mensen moet leeren en bevattelijk is, ging jou belangstelling in zoo heel andere richting Ik geloof ook niet, dat het buitenleven je op den duur zal bevallen, omdat je nu eenmaal aan heel anderen omgang gewend bent. Toen je op de academie was, vielen de groote vacanties je telkens al te lang, en je was blij, als je eindelijk weer kon vertrekken."

„Dat was vroeger zoo, maar geloof mij, moeder, dat is totaal veranderd. Van de menschen en hun druk gedoe heb ik In deze jaren voor mijn heele leven genoeg gekregen, en ik vind van onze boerderij juist dat het prettigste, dat zij zoo eenzaam in de heide ligt."

„En Hinrich?" vroeg de moeder na een korte pauze.

„Voor hem spijt het mij," zei Otto, „want hij zal zich wel met de hoop op de boerderij hebben gevleid. Maar bij ons geldt nu eenmaal het erfrecht van den oudste, en in zulke dingen is ieder zichzelf het naaste. Het is voor Hinrich nu toch niet anders dan als Jürgen in leven was gebleven. Hij is een flinke boer, in alle opzichten een handige kerel, en er zijn boerderijen genoeg, die door den oorlog van mannelijke erfgenamen zijn beroofd. Daar zal hij wel ergens een behoorlijk plaatsje kunnen krijgen. En de eerste jaren, totdat ik mij in de zaken heb ingewerkt, zullen wij hem immers ook hoog noodig hebben."

„Hij, een boer van zijn vak, knecht bij een boer die het boeren eerst nog moet leeren? Als dat maar gaat—"

„Als knecht? Laten wij zeggen: als rentmeester of als opzichter, of laten we liever heelemaal het kind geen naam geven. Wij zullen voor dat broederlijk samenwerken op de boerderij onzer voorvaderen wel den juisten vorm vinden; wij hebben het immers ons heele leven samen goed kunnen vinden. U kent uw jongens, moeder, en u zult u over hen toch geen zorg maken?"

De moeder zweeg. De rimpels, die de zorgen van den

Sluiten