is toegevoegd aan uw favorieten.

De eer van haar volk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

H7

schappen aanbiedend, terwijl Jan Larose en zijn langarmige Cree kalm in de schaduw van het registratiekantoor zaten te wachten op de eindbeslissing.

Enkelen dergenen, die wisten wat „er achter zat" zagen nog iets meer dan berusting en wanhoop in Jans kalme teruggetrokkenheid en in de mistroostige wijze waarop hij zijn hoofd liet hangen. Zijn gelaat werd nog een tintje bleeker toen O'Grady beleedigend en tartend, vlak langs hem heenliep, hem^jdelings aankijkend met een blik, dien hij alleen kon begrijpen. Maar hij deed niets terug, ofschoon zijn donkere oogen gloeiden van een vuur, dat nooit geheel verdoofde — behalve wanneer hij, alleen en ongezien, uit zijn zak een stukje bukskin haalde, waarin een lok zijdeachtig, bruin krulhaar zat. Dan kwam er een zacht en stralend licht in zijn oogen en wanneer iemand hem op zoo'n oogenblik gezien had, dan zou hij geweten hebben, dat het geen droom van goud was, die zïjn begeerte had opgewekt, maar van een meisje met bruine lokken, dat zijn hart had gebroken.

Op dezen dag, den voormiddag van