is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Lam Gods op Golgotha

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IOI

heeft haar vervuld! Uw geweten? Maar Jezus spreekt het vrij! Gods toorn? Maar Jezus heeft hem weggedragen! Naar het Woord terug, ook naar dit dierbare kruiswoord! Daar leest gij als met vlammende letteren te midden van de duisternis van Jezus' lijden: „Ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde, daarom heb ik u getrokken met koorden van goedertierenheid. Want bergen zullen wijken, en heuvelen wankelen, maar mijne goedertierenheid zal van u niet wijken, en het verbond mijns vredes zal niet wankelen, zegt de Heere uw ontfermer." Laat dan maar komen wat komen moet, en ook rondom uw hoofd zich de eene wolk na de andere neerlaten, totdat het u is alsof alles nacht wordt, stikdonkere nacht — „uw licht zal in de duisternis opgaan, en uwe donkerheid zal zijn als de middag, en de Heere zal u gestadig leiden, en Hij zal uwe ziel verzadigen in groote droogte, en uwe beenderen vaardig maken; en gij zult zijn als een gewaterde hof en als eene sprinkader der wateren, welker wateren niet ontbreken. Want de mond des Heeren Heeren heeft het gesproken."

Ja, zoo krijgt een arme zondaar moed, en zoo gaan wij ook thans weder van deze plaats der verschrikkingen en gruwelen, van dit Golgotha onzes Heeren, gesterkt en bekrachtigd verder. Een oogenblik scheen het dat zelfs Hij, onze Heiland en Koning, bezwijken zoude, alsof de onmetelijkheid van den vloek, dien Hij torschte, zijne draagkracht te boven ging, maar juist door dat ontzettend oogenblik klemde Hij zich te onlosmakelijker aan zijn God en Vader vast. En nu werd zijn uitroep, juist door dat persende van het „mijn" God, „mijn'' God, tot een zegekreet der victorie. Wie in zulk een diepte nog zeggen kan: „mijn" God, die kan niet verzinken; wie zóó in zijn verlatenheid van God tot God smeeken kan, die is toch in waarheid niet meer verlaten,