Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

tSloeg zes uur; en nadat Bets den haard had bijgeveegd, zette ze een paar pantoffels te warmen. Het gezicht van die oude schoenen had een goede uitwerkinc op de meisjes; want Moeder zou weldra thuiskomen en aller gezichten klaarden op om haar te verwelkomen. Meta hield op met preeken, en stak de lamp aan; Amy ging, zonder dat iemand iets zei, uit den leuningstoel, en Jo vergat haar vermoeidheid, en ging overeind zitten om de pantoffels dichter bij het vuur te houden. 1

hebt» "^ t0taal versle,en: Moeder m°et een nieuw paar

„Ik was van plan haar een paar nieuwe te koopen voor imjn rnksdaalder," zei Bets.

„Neen, dat wou ik doen!" riep Amy.

„Ik ben de oudste," begon Meta, maar Jo brak alles af met een beslist:

„Ik ben de man van het gezin, nu Vader weg is, en tte zal de pantoffels koopen, want hij heeft mij opgedragen vooral op Moeder .te passen, zoolang hij weg was "

„Neen, weet je wat we moesten doen?" bedacht Bets „laten wn haar alle vier iets geven met Kerstmis en niets voor onszelf koopen."

«Dat is juist iets voor Bep! Wat zullen we geven?" nep Jo. °

Allen dachten een poos na; toen kondigde Meta aan, alsof zij door het zien van haar eigen mooie handjes op dien inval was gekomen: „Ik geef een paar handschoenen."

„Ik een paar flinke laarzen; de beste die er tekriieen zijn ï riep Jo. we

„Ik wat zakdoeken zelf gezoomd," zei Bets.

„Ik koop een fleschje eau de cologne; Moes houdt er veel van, en 'l zal niet zoo erg veel kosten; dan blijft er nog iets over om voor mezelf wat te koopen," voegde Amv er bq. ° 1

„Hoe zullen we alles, geven V vroeg Meta. „AHes op tafel leggen en dan Moeder binnen laten komen, dan zien we, hoe ze de pakjes openmaakt. Weet je niet

Sluiten