is toegevoegd aan uw favorieten.

God of mammon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

116

DE KEUZE.

hem zijnl Indien hij ooit lid van het Parlement werd — of Kabinets-minister — zou zij onwaardeerbaar voor hem zijn — als zij hem huwen wilde! Maar zou ze willen? Hij had dien avond enkele woorden opgevangen, die hem ontrustten. Men zei dat de heer Skinner den markies verlof gevraagd had om zich tot zijn dochter te wenden en dat deze toestemming had gegeven. Algemeen werd geloofd dat Skinner rijker was dan men ooit kon droomen; en George had duidelijk gezien dat beiden, de markies en Winfred, hem met de meeste onderscheiding behandelden.

„Kent u den heer Skinner reeds lang?" vroeg hij.

„Wij ontmoetten hem eenigen tijd geleden in London,'» antwoordde Winfred. „Hij heeft hier reeds verscheiden dagen doorgebracht."

„Hoe vindt ge hem?" vroeg hij brutaalweg.

„Heel aardig!" antwoordde zij. „Volop een Amerikaan, natuurlijk, maar zeer onderhoudend. Stelt u ook zooveel belang in hem?"

Er was iets bijna onmerkbaars maar opzettelijk gewilds in dat „ook"; en hij hoorde het.

„Neen!" hernam George. „U wel?"

Zij scheen niet te letten op zijn vrijmoedigheid in het spreken, maar antwoordde vriendelijk. „Ik stel altijd veel belang in Amerikanen. Ze zijn zoo natuurlijk, zoo openhartig. Ze zijn menschen die vooruitkomen ook."

„Ik heb gehoord dat zijn vader worstfabrikant is," zei George.

„Wezenlijk ? Hoe grappig! Nu, er zijn veel menschen, die van worst houden. Weet u waar die van gemaakt wordt?" „Van varkens," antwoordde George. „Grappig!" lachte zij.

„Lady Winfred! ging George voort na een pijnlijke stilte; „de eerste maal toen ik hier kwam hebt u mij gevraagd het u te vertellen wanneer ik slaagde in — dat is — in Lon-