is toegevoegd aan uw favorieten.

De levensavond van Dr A. Kuyper

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IN JEZUS ONTSLAPEN.

's Middags om drie uur, voordat wij het nog bemerkten, geloof ik, dat mijn Vader zelf het einde heeft voelen naderen, — het einde van zijn leven, tevens het einde van het dal der schaduwe des doods, waarin (wij weten het) de Heere bij hem was, om hem te leiden naar de zalen des eeuwigen lichts. Om drie uur nam mijn Vader eerst een bewust afscheid van mij, de eenige van wie hij Zondagavond geen afscheid genomen had, daar hij immers wist, dat ik toch bij hem zou blijven dien nacht, als de anderen gingen slapen.

En daarna wendde mijn Vader weer het hoofd naar de deur .en wenkte met de oogen. Ik vroeg weer: „Moet er iemand komen ?"

Mijn Vader knikte van ja.

Ik noemde weer de namen zijner kinderen. Maar, neen, die bedoelde hij blijkbaar niet.

Toen vroeg ik: „Moet mijnheer Idenburg komen?"

Ja, die was het, wien hij verlangde bij zich te hebben.

Ik geloof zeker, dat mijn Vader den Heer Idenburg heeft willen hebben bij zijn sterven. Voor hemzelf, en ook voor ons, zijne kinderen, die in dat oogenblik zoo heel veel zouden verhezen.

De Heer Idenburg, per telefoon geroepen, kwam dadelijk, maar vond mijn Vader in een sluimerenden toestand. Hij was zoo vriendelijk even te wachten, maar toen de sluimering voorbij was, en ik tot Vader zeide, dat de Heer Idenburg gekomen was, kreeg ik geen antwoord meer.

Om half vijf zag ik de groote verandering komen, heel langzaam en zachtjes, maar zeker. Ik zeide tot

111