is toegevoegd aan uw favorieten.

Het wezen der materie. De kerk en het sociale vraagstuk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

117

de eerste plaats om rechtvaardigheid, niet om barmhartigheid. Te velen meenen, dat met aalmoezen kan worden goedgemaakt, wat is misdaan op maatschappelijk gebied.

Overigens is het toch ook van groot belang, wanneer, terwijl met alle kracht de ziekte als zoodanig bestreden wordt, intusschen goede middelen kunnen verstrekt worden om de pijnen te verminderen en het lijden meer dragelijk te maken. Wie het alleen van verzachtende middelen verwacht, handelt dwaselijk; maar wie ze absoluut verwerpt, omdat ze niet kunnen genezen, evenzeer!

Door den arbeid der diakenen komt de kerk bovendien evenals door het herderlijk werk voor den ernst van het probleem te staan. Zij leert er de ellende van het tegenwoordige leven in haar vollen omvang door kermen. En zij komt daardoor ook rechtstreeks menigmaal met het sociale vraagstuk in aanraking. Als voorbeeld noemen we de vraag, in hoeverre de diaconie heeft te steunen, wanneer de armoede het gevolg is van het meedoen aan een werkstaking. Deze was op de Centrale Diaconale Conferentie te Kampen (l91l) door Enschedé aan de orde gesteld. Daar bleek bij het debat over de inleiding van den heer M. Schouten de groote moeilijkheid van dit probleem, vooral omdat het hier gaan kan om het steunen van broeders arbeiders, die strijden tegen broeders patroons, met de gaven, welke mede door laatstgenoemden der diaconie zijn toevertrouwd. Natuurlijk, wanneer de staking achter den rug is en slachtoffers gemaakt heeft, dan moet geholpen worden, ook al is het eigen schuld van de menschen, dat zij slachtoffer werden. Ook moet bij een uitsluiting hulp worden geboden, want al is deze wellicht gevolg van het optreden der arbeiders — zij zouden toch willen werken, maar mogen niet. Maar toen de heer Schouten de diaconie met het Roode Kruis vergeleek, dat in den oorlog beide