is toegevoegd aan uw favorieten.

"Magnetisme" en occultisme

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

83

laatste heeft verricht, maar het omgekeerde is, zooals ik reeds zeide, niet het geval. Wij kunnen ons, op voorbeeld van du Prei, twee cirkels denken, een kleineren en een grooteren met éénzelfde middenpunt. De grootere omvat dus den kleineren en dat wat buiten den kleinen cirkel in den grooteren is gelegen, behoort tot het gebied van het transcendentale subject. Dit laatste is de onsterfelijke geest, die in elk mensch huist, en die, ook al in dit leven, transcendentale waarnemingen kan doen. M. a. w. dit gedeelte van onze persoonlijkheid is in wezen precies gelijk aan de geesten, die reeds geheel los van het lichaam zijn. Het kan dus waarnemingen doen, die kwalitatief geheel verschillen van onze gewone opname van prikkels. Zoo kan een somnambule in magnetischen toestand andere geesten zien, met hen spreken, haar eigen organen en die van anderen waarnemen en beoordeelen, gemagnetiseerd water van ongemagnetiseerd onderscheiden, de menschelijke aura opmerken, enz.

Tegelijkertijd echter kan zij zich met haren stoffelijken magnetiseur onderhouden en is alles van hare gewone, dagelijksche persoonlijkheid haar bekend, een persoonlijkheid, die zij ook als de hare erkent. Alleen is deze nu wijder geworden en schijnt voor ons, menschen, magische eigenschappen te bezitten.

Bij dat, wat wij noemen telepathie nu, richten wij ons direct tot den wij deren cirkel van den percipient' en het is onze wijdere cirkel even goed, die zich tot dien van een ander kan wenden. Wij treden dan onbewust als agent op. Bij het nemen van proeven — wij kunnen natuurlijk alleen spreken over het bewust overbrengen van onze voorstellingen — mag de agent niet spreken, geen beweging maken, die zijne bedoeling verraadt, maar slechts zijne gedachten sterk op iets richten, zich een eenvoudig voorwerp of begrip voorstellen, dat hij in de ruimte projecteert. De percipient moet die gedachte, of liever: voorstelling, trach-