is toegevoegd aan uw favorieten.

"Magnetisme" en occultisme

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

110

Du Prei haalt dit aan, als bewijs voor zijn stelling, dat het transcendentale subject niet alleen intellectueel bezig is, maar ook — zichzelf bewust — al onze functie's regelt, dus ook bouw en werking van onze organen moet begrijpen en dat, bij vele technische uitvindingen, slechts dat naar buiten in onze bewustzijnswereld geprojecteerd wordt, wat reeds in het bewustzijn van het transcendentale „Ik" bestond.

Wanneer we dus een analogon zoeken van de telegrafie met draad, dan kunnen we in de eerste plaats in ons lichaam noemen de zenuwdraden, waarlangs de seinen gegeven worden, maar verder ook de onzichtbare draden, waarlangs de verfijnde menschelijke electriciteit van den eenen persoon naar den anderen gezonden wordt.

Het bestaan van deze onzichtbare draden, die door den wil van den mensch verbonden kunnen worden, is geen bloote hypothese van mij, Olga F, heeft gezien, dat, toen ik haar eens op een afstand van 200 K.M. magnetiseerde, dit gebeurde langs heel fijne draden, waarlangs zich de werking als een lichtend vonkje bliksemsnel voortplantte. Hoewel ik haar vroeger al menigmaal behandeld had, zag zij toen pas voor het eerst het mechanisme ervan. Men moet niet denken dat, wat transcendentaal gebeurt, voor eiken somnambule daarom zichtbaar en gelijk zichtbaar zou zijn. Dit kan, vooral kwantitatief, zeer verschillen, wat niet te verwonderen is, daar de geest door het lichaam in het zuivere waarnemen van het transcendentale gebeuren gehinderd wordt. Daarom zijn dan ook de stemmingen en de toestand van het lichaam van zulk een grooten invloed op het bovenzinnelijke waarnemen. Als de somnambule vermoeid is, als zij ziek is, als zij niet rustig is, als er geen harmonische betrekking tusschen haar en den magnetiseur bestaat, ziet zij soms niets. Het behoeft dus geen verwondering te wekken, dat het telegrafeeren langs draden nu pas door een somnambule is