is toegevoegd aan uw favorieten.

De salon-Salomé

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebt maar te spreken, dan werp ik mij in je armen? Je moet mij eerhjk zeggen, wat je er van dacht." Zij rolde den brief op en wond hem rond haar voorvingers. Er brandde iets in hem weg. Met schaamte herdacht hij eenige Zinnelijke voorstellingen, die hij zich gemaakt had, voor hij hier kwam. Had hij haar niet reeds als een gemakkelijke conquête beschouwd? Streng weerde hij het begeeren des bloeds, zich zeggend, dat dit toch meer fantasie dan gevoelswerkelijkheid voor hem geweest was, tegelijk, voor het eerst sinds hij bij haar was, aan Anne denkend, die een verslag van het gebeurde moest hebben.

„Ik zag heel goed, dat het voor allerlei uitlegging vatbaar was. Maar wat jij meende heb ik toch niet gedacht. Ik heb het geestelijk begrepen."

„Wat bedoel je?"

„Ik begreep, dat je mij wou kennen en vooraf wou zeggen, nergens door te zullen worden geschokt. Ik heb mij in mijn brieven ook niet openlijk gegeven, maar daar was een reden voor. Je verwijt was gegrond en na de Roekelooze Spelers ben ik je zeker opheldering schuldig."

Hij woog even zijn woorden. Zoo moest

87