Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8

jongen kennis, maar hij is heel lang en heel blond, 't is een afschuwelijk leelijke jongen; — dien «al ik naar je toe sturen, want die kan toch niets beters krijgen."

„Verhip," zei Tony. Ze stak de tong naar Henk uit en verliet gekrenkt de kamer.

„Kind, doe toch niet zoo mal," zei juffrouw Zuidema.

Maar de deur was al achter de ondeugende jonge dame dichtgeklapt, zoo luid, dat het even hinderde.

Juffrouw Zuidema schudde het hoofd en zuchtte.

Stil zaten ze nu een poos bij elkaar. Het heldere getik van de klok vervulde de kamer en hoorde weldadig aan. Meester stopte z'n pijp, de tabak met langzame bewegingen van z'n slanke, witte vingers stevig aandrukkend, daarna probeerend of ze wel goed trok; toen nam hij een afgebranden lucifer uit het schoteltje, waarin z'n vrouw ze bewaarde, hield hem even in het donkergele vlammetje onder den theepot en bracht hem vervolgens boven de tabak. De blaadjes begonnen te gloeien, krulden op, werden tot asch....

De anderen keken met ernstige gezichten toe, als belangstellend in de geringste van deze kleine handelingen; maar tegelijkertijd drong in hun ooren de heldere, van verre komende tik van de oude staartklok, met felle, gave bonsjes.

Ze wachtten.

„Waar brengen ze het telegram.... als het komt ?" vroeg Mien eindelijk.

„Venema zou het hier laten bezorgen; ik ben zoo pas nog bij hem geweest en heb het hem gevraagd," antwoordde Henk.

„He, jongen, kwam het maar! Ik ben zoo bang.... stel je voor, dat het mis loopt.... wanneer krijg je weer een kans.... en je hebt er zoo'n moeite voor gedaan I"

Haar oogen werden vochtig.

„Och, er komt wel eens weer een plaats," suste Henk. „En dan kun je opnieuw beginnen; dan kun je weer met z'n

Sluiten