Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

vragen is hier niet op zijn plaats; ik volsta met verwijzing naar de volgende werken: Handbuch des Schachspiels, Bilguer; Quellenstudien zur Geschichte des Schachspiels, van der Linde; History of Chess, Murray; The Bonus Socius Manuscript,

Magee.

No. 1. „Bonus Socius"-manuscript (1266)

De witten zetten het eerst en zetten de zwarten mat met den derden zet.

Het eerste voorbeeld dan, ontleend aan een der best geconserveerde manuscripten, is een goed type van het soort. Allereerst zal den lezer het omslachtige verhaal opvallen, dat ons vermeldt, dat wij met een driezet te doen hebben. Thans zijn wij gewend, dat in een probleem wit steeds het eerst speelt, zoodat dit niet uitdrukkelijk behoeft te worden vermeld; wij zouden dus onder het probleem schrijven: „Mat in drie zetten", of, nóg korter: „3t".

(Bij de volgende voorbeelden heb ik de moderne schrijfwijze maar gebruikt.) De oplossing van het probleem is al heel gemakkelijk: l.Pg5f 1. Tg5: 2. Tf6f Kf6: 3. Td6*. Maar, alle begin is moeilijk, en dus waren de eerste problemen ook maar bescheiden kleinigheidjes. Wanneer we N°. 1 verder bekijken valt het op, dat de componist de witte en zwarte strijdmacht, zorgvuldig gelijk gemaakt heeft, terwijl zwart bovendien mat dreigt te geven op g8 of h8. De bedoeling is duidelijk: de partijspeler moest in bewondering gebracht worden door het feit, dat wit zich zoo kranig uit deze schijnbaar hopelooze situatie kon redden! Nu is het echter duidelijk, dat Th7 en Ph6 alleen zijn bijgeplaatst om dien indruk te maken; in de oplossing, die interessant genoeg is (voor haar tijd!) door de twee offers, spelen zij geen rol. Een modern componist, van wat voor richting of school dan ook, zou ze weglaten, gedachtig aan den door alle kunstenaars erkende regel: „Tracht uw doel te bereiken met de

Sluiten