is toegevoegd aan uw favorieten.

De eerste schreden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

n6

heid tusschen haar en Ellen was, van beide zijden, herleefd. En, nu Ellen het huis van haar vader verlaten moest, wendde zij zich tot Mrs. Evergreen, die haar gastvrij opnam en in de leegstaande boven-achterkamer inkwartierde.

Ellen had, in haast, haar lijfgoed en enkele dingen, waaraan zij waarde hechtte, samengepakt. Daaronder was ook de revolver, die zij uit het Verre Westen had meegebracht. Toen zij deze, bij het inpakken, in handen kreeg, had zij zich een oogenblik afgevraagd, of het niet verstandig zijn zou, er meteen maar een einde aan te maken. Zij had — een herinnering aan de avontuurlijke dagen daar in Amerika! — de revolver steeds geladen in haar kast liggen: ééns de haan overgehaald, en alle ellende zou voorbij zijn! Maar zij onderdrukte deze gedachte onmiddellijk: haar krachtige natuur verzette zich tegen den ziekelijken drang naar zelfmoord.

Vanuit het venster van haar kamer had zij het uitzicht op de achterzijde van het advocaten-kantoor van Hollis & Turnbull. Zij kon zelfs in de chefskamer zien! Toen, jaren geleden, Mr. Conway, vanuit zijn kantoor in het huis van Mrs. Evergreen ziende, op de gedachte gekomen was om deze als min voor zijn zoontje in zijn dienst te nemen, had hij zeker niet kunnert denken, dat eens zijn dochter, door hemzelven op de straat gedreven, in datzelfde huis een schuilplaats vinden zou.

Ook thans had hij er niet het minste vermoeden van, dat zij naar Mrs. Evergreen gegaan was. Toen zijn eerste woede bekoeld was, begon hij zich — zooals driftige lieden zoo vaak doen — verwijten te maken over wat hij gedaan had. In zijn harte hoopte hij, dat zijn dochter terugkomen zou; en toen het avond werd en zij zich niet liet zien, werd hij steeds zenuwachtiger. Een grenzenlooze woede rees bij , hem op jegens den man, die zijn dochter ongelukkig had gemaakt. Al zou het hem zijn betrekking kosten, hij zou met zijn patroon afrekenen! Geen dag langer wilde hij in