is toegevoegd aan uw favorieten.

De roman van een student

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

io6

En zij stonden op het veld tegenover elkander, hij naast Mientje en van Hegel naast Constance, toen hij voor 't eerst zijn oogen heffen durfde naar haar gezicht.

„Kolff, met wie ik in de tram zat, heeft me verteld dat jullie zoo lang nafuifden, Fred, en hij vertelde ook dat Nico "

„Niet zeggen," smeekte deze zachtjes met een verschrikten blik in Mientjes richting, en Constance voltooide handig:

„Dat Nico zoo braaf vroeg naar huis is gegaan."

Haar vroolijke onbevangenheid bracht voor Fred het gebeurde tot kleiner omvang terug.

„Ja, Nico is tegenwoordig de degelijkheid in persoon," antwoordde hij lachend en sloeg meteen met een forschen slag zijn eersten bal over het net.

Na het einde van den set, terwijl Nico en Mientje de verspreide ballen zochten, vertelde hij haastig aan Constance met welk doel van Hegel dezen tennismiddag op touw had gezet, en zij, vlug de situatie vattend, vroeg zoó, dat zij Mientje en Nico mee betrok in het gesprek:

„Laten wij wat single spelen, Fred, dan krijgen jullie straks een beurt, vind je dat goed, Mien?"

Tot Nico's verademing stemde Mientje toe, en daar hij met aandrang verzekerde dat het veel te koud was om buiten te zitten, verdween ze, door hem gevolgd, in de tent.

Glimlachend zagen de beide anderen hen na.

„Enfin seuls," zei Fred, en bedacht op hetzelfde oogenblik dat zijn zeggen ook op Constance en hem van toepassing was.

Zij hield de oogen neergeslagen, maar toen hij, snel over zijn vorige woorden heensprekend, vroeg: „willen