Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

en daar bleven zij tegenover elkander, roerloos, elkander aanziend met ontroerden blik, elkaar geheel begrijpend, al was ook geen woord gesproken.. . .

En onweerstaanbaar gedreven strekte hij zijn beide handen naar haar uit, zijn trillende lippen openden zich.... En juist in dat bewogen moment had de stem van haaf man in de gang geklonken... en ternauwernood hadden zij den tijd gehad zich eenigszins te herstellen.

Heel kort daarna was haar man gestorven. Een ongeluk in de fabriek had hem getroffen. Ernst was er bij geweest; op een afstand had hij, sprekende met den meesterknecht, gezien, hoe haar man door het vliegwiel gegrepen werd; met levensgevaar had hij, erheen geijld, nog redding beproefd, maar vergeefs. Haar man was onmiddellijk dood geweest.

Een tijd van groot en wroegend verdriet was voor haar aangebroken. En alleen de overweging, dat haar man nooit iets van haar liefde voor Ernst had geweten, dat hij gelukkig was geweest tot het einde, had haar langzamerhand getroost en doen berusten. Dat Ernst in die eerste dagen vermeed met haar alleen te zijn, haar aan te zien, dat had zij heel goed begrepen. Zij achtte en waardeerde hem te hooger daarom. Maar de dagen vergingen, de een na den ander ... de zaken waren nu allen geregeld; en Ernst bestuurde thans de fabriek met een onderdirecteur, tot den tijd dat haar zoon oud genoeg wezen zou, om de functie van zijn vader zelf te vervullen. De dagen vergingen, de een na den ander ... en Ernst bleef haar ontwijken, bleef schuw en vreemd tegen haar. Zij begreep niet, wat de oorzaak daarvan kon zijn, maar dacht, dat een vaag

Sluiten