is toegevoegd aan uw favorieten.

Het onvolmaakte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Och ... die brochure... ik wou dat ik dat ding nooit begonnen had ..."

„Ik ook !" ontsnapte Judie. „Hoezoo ? is 't naar werk ?"

„Nee. . . maar ik vind !t na de „Sociale Vraagstukken" zoo . .. zoo prullig, nee-nee-nee, niet prullig, maar zoo heelemaal uit uw lijn I"

Hij greep een tweede koekje, at het nadenkend.

,,'t Is zoo . . ." zei hij eindelijk, ,,'t is uit mijn lijn . . . Ik wil alles liever dan zoo'n soort volks-leider worden . . . ik wou dat ik die brochure niet geschreven had !"

„Geeft u hem dan niet uit. . ."

„De uitgever zal me aan zien komen ! Nee, hij moet in vredesnaam maar de wereld in. . . och, en tenslotte is 't ook zoo'n ramp niet ! De menschen kunnen 't gerust lezen . . . onschadelijke kost. . . maar 't is mijn eerste en laatste stap in die richting ..."

,,'k Zie er 't nut niet van in, eerlijk gezegd ... je bereikt bij 't volk veel meer met één groote vergadering, waarop de menschen je kunnen zien en hooren, ... ze voelen meer voor 't gesproken dan voor 't geschreven woord ..."

„Ja. . . Enfin, wij zullen samen 't ding dan maar dood zwijgen . .. Mag ik maar dadelijk mijn tweede kopje ? . . ."

Hij zette zich behagelijk, sloeg de lange beenen over elkaar.

„Wat bén 'k moe !"

„Ik kan 't zien . . ." zei Judie, en ze blikte even naar zijn donker hoofd, waarin diep de oogen lagen, blauw-omkringd. „Ja, ik kan niet tegen dat haastige heen-en-weer reizen . . . Als ik aan mijn schrijftafel een heele dag ingespannen zit te werken, ben ik niet zoo af als nu . . . eerst vanmorgen naar Amsterdam — er moest een akte gepasseerd, — met de trein van halftwaalf terug . . . toen lag er hier een telegram van Borkers uit Utrecht dat er een spoed-vergadering was belegd waar ik bij moest zijn ..."

82