is toegevoegd aan uw favorieten.

Het tweede leven van Wieske Veyt

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werden, als twee middelmatige spiegels, en Magdalena zag haar beeld in *t water van de uitpuilende oogballen weerspiegeld. Ze verschoot danig 1

Want ze was weer de fee, de schoone lieve witte fee van vroeger; de vlammen hadden haar hoofd omgetooverd. Nu verwonderde het haar niet meer, dat het ventje zoo beleefd tegen haar was.

Hij richtte zich in zijn schelpkar op, snapte den rand vast om niet te vallen en zei met trillende stem:

— Ik ben de koning van den buik der aarde. Hier rondom ons ligt mijn veld, mijn rijk, en is 't zake dat 't er hier misschien voor u te donker uitziet, 't is maar een spreekwoord om het te veranderen. Alles zult ge naar uw zin hebben. Alles! Vraag nu maar, want gij wordt mijn koningin!

Magdalena stond een oogenblikske stom naar hem te kijken maar al met eens lachte ze het wiemke vriendelijk knipoogend toe. En hij meende, dat hij gewonnen was.

De moed en de durf schoten bij gulpen naar zijn keel en hij wilde een redevoering houden, maar hij zweeg.... Al wat hij deed was eens gezapig met zijn zwart stoks^ ke over en weer zwieren, en kijk, in denzelfden oogenblik zakten de vier vurige hengsten met de schelpkar in de gapende, zwarte diepte. De vlammen rekten zich rondom het eiland en ze werden nu stijf en op den duur stonden ze daar lijk rechte, gekleurde muren, 't Eiland was opeens lijk een paleis met velerhande kamers, met meiden en knechten en de kabouters zoefden erin rond lijk de naarstige biekes in hunnen korf.

't Was meteen eigenaardig en schoon om zien.

Er hingen hier geurenvendels, waarvan zelfs Magda-

109