is toegevoegd aan uw favorieten.

Gedenkboek van het Sodalicium Literis Sacrum

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met de Romeins geconfereerd over de wijze, waarop men „De Literis" weer vlot kon krijgen. Zij was dan ook degeen, die op de eerste vergadering de hamer zwaaide, en die aan Brummel overgaf om in 't vervolg ten bate van Literis de pen te hanteren. Er werd besloten het karakter van de vergaderingen te handhaven, maar niet meer dan eens in de 4 weken te vergaderen. Men ziet het, de ijver der sodales is er, sinds de oprichting, niet groter op geworden.

Het zal wel niet van mij gevergd worden, dat ik van de periode 1920 tot heden een duidelike beschrijving geef. Al was zij te kort om zich zelfstandig te onderscheiden, zij lijdt ook aan een veelhoofdige karakterloosheid. Als er gedebatteerd wordt, is het Katholiek tegen Protestant, Joodstegen Katholiek, daar nu ook de studerende priesters lid van het dispuut zijn. Een van de belangrijkrijkste leden schijnt Albert de la Cour te zijn, die echter het praesidium weigerde en in 1922 voor het lidmaatschap bedankte, waarschijnlijk omdat naast te veel lof te weinig terechtwijzing of blaam zijn deel werd. „Zijn gehoor hing aan zijn lippen. .'t Was te mooi om te debatteren. Wat kan een mooie stem toch veel tot welslagen van een opstel bijdragen!" heet het van een lezing over: „Stroomingen in de moderne letterkunde'' waarin hij uitging van de stelling, „dat in de modernste schoone letteren een neiging tot het religieuze te bespeuren valt." Van een door hem geschreven en voorge-

90