is toegevoegd aan uw favorieten.

Logika

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

107

gezien worden. Bovendien is de middenterm M gewoonlik dubbelzinnig (ambiguous) zodat de M van de minor praemisse M is P een andere M is, dan die van de majorpraemisse S is M. Maar de syllogisme helpt ons, om op onze hoede te zijn tegen onnodige verwarring, en daarom kan het zijn nut hebben, om onze redeneringen die gewoonlik besluiten uit één praemisse in deze vorm te zetten.

De propositie beschouwd als onderdeel van de syllogisme heeft tot vorm M is P, d.w.z. is een algemeen regel, bestaande uit een antecedens en een co n sequens. De maior praemisse & is M is een konstatering van een feit en dus een onderdeel van een regel, maar M is P is de zuiverste praepositie. De namen subjekt en praedikaat en copula zijn misleidend. De copula is niet een deel van het oordeel (assertion) maar van de grammaticale zin,.n.1. een teken, dat een oordeel gevormd is. De nieuwe benaming heeft dit voordat zij geen onderscheid maakt of de regel in de kategoriese of in de hypothetiese of in de disjunktieve vorm wordt uitgedrukt. B.v. alle verrijking, die niet verdiend is, is diefstal, kan ook worden uitgedrukt: Indien een verrijking onverdiend is, is ze diefstal. De namen antecedens en consequens zijn ontleend aan de hypothetiese propositie. Als mensheid gegeven is, zo volgt onsterfelikheid daaruit.

De oude benaming subjekt en praedikaat rekent niet met de beschrijvende nadruk (descriptive emphasis) van een term. Men noemt subjekt de term, die 't eerst -in de gedachte komt, maar bij onpersoonlike oordelen en uitroepen gaat dit niet op, b.v. het regent; groot is Diana. Ook zijn vele namen, die als subjekt gebruikt worden eenvoudig tekenen, re-