is toegevoegd aan je favorieten.

Liefdestragedie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

302 EEN LIEFDESTRAGEDIE.

hals en versnikte haar smart. Het overrompelde hem opnieuw, neep hem klein. Nee, hij durfde het haar niet te zeggen, zeker nu nog niet. Tot het allerlaatste uitstellen dus!

In Maart zei hij het haar eindelijk, na een nieuw, lang gesprek met veel omwikkelingen over haar toekomst. In de tweede helft van Mei moest-ie trouwen en nu viel er te beslissen om iets aan te vangen, hij wilde haar in alles steunen.

Maar ze wilde van geld niets weten, smeekte enkel maar dat hij zou blijven komen tot 't einde.

Elke week, elke dag, elk uur beschouwde ze als winst, die ze niet wou laten ontghppen. Later, ach, als 't zoover zou wezen, beweerde ze gewild-kalm, trok ze naar Den Haag, naar haar moeder, ze zou hem niet in de weg treden.

Hij rekte, rekte het, totdat het niet meer goedschiks langer kon. Zichzelf schold hij voor een twijfelaar, een lafaard, die tusschen twee gevaren niet verstond te kiezen, te zwak om kordaat te handelen. Op 't eind verliet hij de stad en zond uit Rotterdam een aangeteekende brief met geld... en zijn afscheid.