is toegevoegd aan uw favorieten.

Schijnlicht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

91

hij zou zich dan aan haar voordoen onder een geheel andere gedaante, soliede, werkzaam, berouwvol. Hij dacht dan- wel 't begeerlijke vrouwtje met den nog begeerlijker bruidsschat te veroveren.

Maar ook dat wist Bonne Maman in den Haag niet, omdat haar bemoeiingen in die zaak verre van gelukkig waren geweest. Ze had Nanny, ternauwernood van een langdurige ziekte hersteld, voor het fait accompli van haar verloving en voor de corvee van een verlovingsfeest gesteld en dat had haar natuurlijk verschrikt.

Zoo iets moest men tactvol, beleidvol, langzaam aanpakken, niet haasten. Hij zou het nog wel opknappen; intusschen studeerde hij vlijtig en vond 't zich rangeeren lang zoo erg niet als hij zich had voorgesteld. Ze hadden altijd van Tour getuigd dat hij een vluggen kop had en leeren kon, wat hij wilde en als hij maar wilde.

Hij kreeg respect voor zich zelf en de oude lui en Bonne-Maman waren tevreden. Alles ging dus zoo goed mogelijk, toen plotseling de tijding van Nanny's engagement met Jhr. Yme, als een donderslag, hem kwam overvallen.

Zijn eerste uiting was spijt, teleurstelling over het mislukken van zijn plan; natuurlijk dacht hij 't eerst aan zich zelf en voor hem was 't een geduchte tegenvaller. Dan was zijn heele rangement of rangeerderij, of hoe zoo iets heette, voor niets geweest, alweer «en bewijs, dat iemand, die niet voor werkezel is aangelegd, een gewone ezel of gewoon een ezel is, als hij 't probeert.

Hij had alles zoo netjes uitgerekend en nu

liep 't heel anders, hij was toch een Pechvogel, voor eens, dat hij 't ernstig meende.