is toegevoegd aan uw favorieten.

Schijnlicht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

92

Nadat hij zijn eigen schade behoorlijk had nagegaan en betreurd, maakte zich een groote woede van hem meester; het was laag en gemeen van Heerema, doumright gemeen, om zoo onder zijn duiven te schieten. Even lachte hij, want op zulk een manier zou de heele zoölogie, in 't bizonder de afdeehng ornithologie er bij te pas komen.

Toen namen zijn lippen een heel andere plooi aan en ontrolden er eenige woorden aan, die meer van vervloeking dan een heilwensen voor 't jonge paar hadden.

,,'t Is verduiveld min van den Fries, hij had me toch eerst wel kunnen vragen of 't heelemaal uit was tusschen Nanny en mij, zoo handelt geen gentleman. Wat kun je nu ook van zoo'n boer uit dien achterhoek verwachten, van zoo'n kalen landjonker?"

Nadat André zijn drift gekoeld had, werd hij spinnig!

Dat was gewoonlijk het einde bij elke opwinding.

Hij krulde de lippen minachtend om en mompelde! „Hm! als hij wist? 't Kost me maar één woord, Freule Nanny!

„Als ik hem vertel wat er dien avond tusschen ons is gebeurd, dan laat hij 't juffertje voor wat ze is..."

„Waarachtig, ik heb lust om hem een brief te

schrijven, anonym natuurlijk dan maakt hij

't af. De Friezen zijn nog al kitteloorig op dat punt, geven hoog op van hun eer en zoo wat.

„Een Jonkheer van Heerema kan toch geen bruid naar 't altaar leiden, die tant soit peu een ander heeft toebehoord.

„Hij zou zulk een smet op zijn naam niet dulden en de arme Nanny, voor wie zulk een afwijzing, in