Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8

en vèr, verder nog, het violet, dat mauve-tintig strekte in 't vlakke verschiet. Prachtig zon-tintelend land, zoo weldadig bekorend, geluksgevoel opwekkend.

Maar 't weten dat ginds, in het sombere huis, achter het uitbottend loover, ongelukkige menschèn ongeduldig den avond wachtten — met kinderlikblij hopen de blinkende zon ten onder wilden halen, opdat komen zou het beloofde genot, stemde wel triest, al kon ik geenszins het verlangen stillen in hun midden te zijn.

Door het hek binnengelaten, verwelkomd door directeur en verpleegsters, geleidde men ons naar de groote, primitief gescheiden, algemeene kleedkamer, alwaar we onze bagage konden neerzetten. Wat we deden.

Daarna ging ik den tuin in, wandelde nieuwsgierig om het gebouw heen, langs 't vol-ontluikende gebladerte der boomen, struiken en heesters. De paden waren zorgvuldig geschoffeld en heel de omgeving stond daar in ruime voornaamheid van onderhoud en soigneering. Het was er heerlik

Sluiten