is toegevoegd aan uw favorieten.

Plankenleven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

91

over te gaan. Beviel de uitspraak me niet, galmde, ^norschte, donderde ik een woord onophoudelik, ja schreeuwde, als ik veronderstelde dat mijn stem in de veel grootere zaal moest gehoord worden. Stampend bonkte ik over den vloer, zonder pauzeering m'n drie zinnetjes lawaaiend. Moeder maakte nog geen aanmerking, maar daar kreeg ik een stevigen duw in m'n rug! M'n vader was thuis gekomen. Ik had 'm niet gehoord en stond ontsteld-verlegen voor 'm.

— Hé, ben jij gek ... om zoo te balken, snauwde hij en terecht... De buren vroegen me beneden al, of ik 'n krankzinnige boven had ... Als je zoo voortgaat moet ik 'n dwangbuis voor je bestellen. Is me dat 'n rumoer, 'n spektakel ?... 't Is me een herrie alsof heel Meerenberg is losgebroken ... Dat kan ik hier niet hebben... denk 'r om. Als jij komediespelen wil... of idioot doen, stel je dan op straat zoo aan... dan hoef ik je niet weg te laten brengen. Dat spaart uit... Je weet dat ik van 't tooneel niks weten wil... 't Is net of je 't 'r om doet om... me ... óns te plagen... Dat duld ik niet... Liet jij 't toe ... vrouw ?