Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

X

Nog valt op te merken, dat de punt der tong bij het uitspreken der Spaansche 8 de tandkassen der boven-snijtanden nadert en daarmee een kleine ronde opening vormt.

T.

Positie der tong als bij de explosieve d. Dus de punt der tong tegen den achterkant der boven-snijtanden en ook wel, daar de beneden-snij danden zich zeer nabij de boventanden bevinden, tegen den bovenrand der onderste snijtanden. Zij bbjft achter de tanden (zie de D).

C. Klinkerverbindingen.

De lezer weet, dat onbetoonde i of u met een vooraf gaanden of volgenden klinker een tweeklank vormt. (Zie Inleiding ie Stuk p. XX en XXI) *).

Bij eenigszins snelle uitspraak geschiedt dit ook, wanneer de twee onmiddellijk op elkaar volgende klinkers in twee verschillende woorden staan, en dat niet alleen met ienu maar ook met andere klinkers. De oro bijvb. wordt uitgesproken in twee lettergrepen, te admiro in drie, terwijl in teologia, beato, de groep eo en ea elk in twee verschillende lettergrepen staan *).

Regel I. Twee. zelfde klinkers zonder accent vloeien ineen tot één onbetoonden klinker.

1) Uitgezonderd i ° de groep ie, als de 1 tot den stam van het ww. behoort, bijv. rieron (spr. ri-eron), riendo, spr. ri-endo, 2° de groep ia en ua in vormen van die ww. op lar en uar, die in de vervoeging somtijds een betoonde i of u hebben, bijvb. fiar (spr. fi-ar), criar (spr. cri-ar) etc.; acentuamos (spr. acentu-amos).

2) De dichter mag dergelijke groepen, al naar het hem schikt, beschouwen als twee- of eenlettergrepig.

Sluiten