is toegevoegd aan je favorieten.

De klop van het bloed

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III

het kleine zwartje vroeg het zoo lief, dat hij het niet kon weigeren. Op het partijtje verscheen ook Courtillat, maar André had er later spijt van, dat hij hem gevraagd had. Hij was volstrekt niet op zijn gemak, en gedroeg zich links en onhandig tegenover de meisjes. Madeion doopte hem met champagne, en André zag met een pijnlijke machteloosheid aan, hoe hij min of meer de risé van het gezelschap werd. Toen ze allemaal weg waren, was hij ontevreden op Madeion; hij had haar van te voren gewaarschuwd, dat ze Courtillat niet plagen mocht. Maar ze begon te pruilen, en beet hem zachtjes in zijn oor; en ten slotte liet ze hem vergiffenis vragen voor zijn knorrigheid.

Den. volgenden dag ging André naar Courtillat toe. Hij wist niet, of hij zich bij hem moest verontschuldigen over het gebeurde van den vorigen avond, maar hij wilde hem in ieder geval bezoeken, om te zien, welken indruk het op Courtillat had gemaakt. Maar deze ontving hem met zijn gewone jovialiteit, en sprak slechts terloops over de partij van den vorigen avond. Hij verscheen echter niet weer op een van André's partijen, maar bezocht hem dikwijls in de morgenuren, als hij op zijn atelier was. Het viel hem op, dat Courtillat in den laatsten tijd zeer onrustig was; als hij zich met André in een café bevond, dronk hij onmatig veel, en begon dan op een dwaze manier te fantaseeren over de komst van een nieuwe samenleving, en het ontstaan van een nieuw geloof.