Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

zichtje waarin de lichtbruine oogen rusteloos schitterden, oogen als glinsterend glas, die vreemd deden in 't smalle, bleeke gelaat. Een overvloed van rossig krullend haar, deed 't blank van haar gelaat nog meer uitkomen, bij de kleine rechte neus tipte hier en daar wat sproetjes, die toch niet misstonden. Haar geheele persoonlijkheid deed denken aan 'n Engelsche type. De meeste kennissen vonden mevrouw Alberg de Lemmer niet knap. De opinies waren zéér verschillend over Tine, die grillig, nerveus aangelegd, soms op diners of soirees kwijnend zich aanstelde, dan weer luid schaterlachte, coquetteerde met de bekoring van een lokkende sirene. Zij was en bleef excentriek. Men bleef vriendschap met de Alberg de Lemmers houden om hun bekende gastvrijheid, de fijne diners, de gezellige intieme avondjes en om den gastheer, den rondborstigen hartelijken Frits. Hoe ter wereld of Alberg de Lemmer een excentriek grillig schepseltje als Tine tot vrouw had gekozen, begreep men niet. Enfin, huwelijksraadsels waren niet zeldzaam. Om haar geld had hij haar niet getrouwd, hij zelf was gefortuneerd, had goede zaken.

Thuiskomende belde Tine driftig.

„Meneer al thuis?"

Sientje keek verwonderd, terwijl ze de voordeur nog open hield.

Sluiten