is toegevoegd aan uw favorieten.

In het granaatvuur

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

117

opwinding: „dat alles kan me niet schelen. Maar maak voort, want de minuten zijn kostbaar!"

Een oogenblik later stond de Russische soldaat, de handen stevig gekluisterd, in de tent van generaal Litzmann.

De generaal lag gekleed op zijn ijzeren veldbed en zeide, nog slaapdronken, op wreveligen toon: „Gunt de Rus mij dan geen minuut rust ? Wat moet die kerel ?"

„Excellentie," antwoordde Stephan: „ik meld eerbiedig, niet tot het Russische leger te behooren — ik bracht u heden avond dat fameuse ei."

Er brandde een kaars op een omgestulpte groote ton, en de generaal keek den spreker scherp aan.

„Ga vlak bij 'tlicht staan!" kommandeerde hij op barschen toon.

De Pool voldeed aan het bevel, «n de generaal sprong verbaasd van zijn veldbed.

„Stephan Jagellow," zeide hij: „hoe kom jij aan die uniform?"

„Een doode Rus was zoo goed, ze mij te leenen. En in die uniform ben ik zoo pas te Breziny geweest."

De generaal was.ineens klaar wakker. Hij keek vol verbazing den Pool aan met groote, strakke oogen, de wenkbrauwen opgetrokken en open mond.

Breziny!

Zijn barschheid was nu geheel verdwenen, en de gekluisterde handen van den Pool ziende, gelastte hij, de kluisters onmiddellijk weg te nemen.

Een vaderlijke bezorgdheid teekende zich op zijn gelaat, toen hij Stephan's bleeke wangen zag. De adjudant moest hem direct een glas wijn inschenken; toen vertelde Stephan nauwkeurig alles, wat hij wist.

En de generaal prees den wakkeren verkenner voor den onschatbaren dienst, dien hij aan de divisie had bewezen. „Wat wenscht ge van mij, mijn zoon?" „Een uur slaap, Excellentie!"

Daar stond een tweede ijzeren veldbed, het was voor den adjudant bestemd.

„Leg u daar neer, mijn zoon," zeide de generaal vriendelijk.

Stephan liet het zich geen twee keeren zeggen, en viel onmiddellijk in een diepen slaap.

Een half uur later werden de stafofficieren gealarmeerd. Zij vonden den generaal alleen met zijn adjudant, die ijverig zat te schrijven, wat Litzmann hem dicteerde.

De divisie-order was reeds kant en klaar. Ze was kort en krachtig, en de generaal las ze voor.

Ze luidde als volgt: