is toegevoegd aan uw favorieten.

Julian

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

92

haaltje te doen of zoo, pruilde Camille. Hortense bemerkte, dat ze langs dien weg met Camille niet verder kwam, en zichzelf overwinnend, begon ze over iets anders, het voornemen makend de Francaise eens duchtig de les te lezen. Ze had het noodig telkens eens op haar plaats gezet te worden.

— Maakt u nou den brief van vader open? vleide Camille, zich nestelend in het lage fauteuiltje aan het raam, en met haar oogen elke beweging van Hortense volgend.

Het liefst was Hortense met den brief naar haar kamer gegaan om daar den inhoud, zonder het bijzijn van haar nichtje, te doorvluchtigen, maar ze begreep, dat het kind hW daarheen zou volgen, en het geheimzinnige haar argwaan zou wekken. Toch moest er wel iets in staan van beteekenis, Philippe schreef zelden, en dan nog slechts korte epistels.

Om tijd te winnen liep Hortense een paar maal het vertrek rond, zag even naar het doovende haardvuur, en wierp er een paar beukenblokken op, wachtend tot de vlammen er uit opsloegen, met rossigen gloed en gezellig geknetter het gansche vertrek vullend, in tegenstelling met de grijze najaarsstemming buiten.

In dezen sfeer van intimiteit zette Hortense zich tegenover Camille, verbrak nadenkend het zegel van Philippes brief.