is toegevoegd aan uw favorieten.

Mimosa

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

115

zulke menschen te kalmeeren. Ze werkt alleen en tè doorzichtig. — Ik beloof u dat noch u, noch Lydie verder last van haar zult hebben."

„Jij hebt makkelijk praten, daarmee is de zaak nog niet afgedaan; ik weiger mijn dochter te geven aan een man met zulke connecties

„Maar ik verzeker u plechtig, dat dit tot 't verleden behoort."

„Met zulk een verleden dan. 't Moet nu uit zijn, Lydie, ik beveel je nu voor den derden en laatsten keer — je verlovingsring aan meneer van Oeveren terug te geven."

Een oogenblik snikt Lydie 't uit en bedekt ze 't gezicht met de handen, dan op eens heft zij 't

hoofd weer op en zegt ze, met vaste stem en

stralend, als had ze een heilige ingeving: „'t Zou toch niet helpen, Papa, u kunt er niets aan doen."

„Wat, heb ik de macht en 't recht niet om je huwelijk te verbieden, je bent nog minderjarig."

Lydie lacht ja, heusch, ze lacht en niet

een droevig glimlachje, zonder uitdrukking.... ze schatert 't uit.

Mama schrikt er van en vraagt zich angstig af, of de strengheid valn den Kolonel 't kind in 't hoofd is geslagen. Maar nee dat is geen lach,