Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8

pen beweegt zich op problematiek gebied, omdat elke vorm waarin en elke wijze waaróp de menschelijke -éeest zich uit, steeds veranderend is en blijft — óók bij hetzelfde individu, wat te meer bij een geheel volk.

Wel een der meest kenmerkende eigenschappen van het Javaansche volk is het wantrouwen waarmede het ons nog steeds tegemoet treedt; een wantrouwen, waarop zoo niet het invoeren, dan toch het doorzetten van menige belangrijke maatregel is afgestuit.

Een reeds sinds jaren in dienst zijnd en bij de bevolking zeer gezien bestuursambtenaar schreef ons daaromtrent eens een verdrietigen brief. Hij vroeg zich daarin af, hoe het toch mogelijk was, dat al wat hij in het welbegrepen belang van den Javaan wenschte te doen verrichten, door dezen steeds met een^ niet te miskennen wantrouwen werd ontvangen. En, zóó al uitgevoerd, dan toch dikwijls nog mislukte door domme en lijdelijke tegenkanting. Hij vermeende, dat zulk wantrouwen en evenmin de terughouding, welke de Javaan te onzen opzichte betoont, reeds sinds lang niet meer gemotiveerd was, waar toch van regeeringswege in de laatste jaren zooveel vriendelijke tegemoetkoming werd getoond, zoovele belangrijke — het volk ten goede komende — maatregelen werden getroffen, zooveel streven bestond om betere toestanden en bestaansvoorwaarden te scheppen. En waar het volk onder ons bestuur zoo enorm veel beter èn zekerder èn veiliger leefde dan zelfs in de beste jaren hunner beste vorsten het geval was.

Ja, gelijk had onze vriend!

De Javaan wantrouwt ons steeds, maar .... zien wij niet hetzelfde in andere landen met westersche cultuur? Toont de Hollandsche boer, in het algemeene de plattelandsbewoner, niet evenveel wantrouwen — althans aanvankelijk — tegen eiken nieuwen maatregel,

Sluiten