is toegevoegd aan uw favorieten.

Dialogen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ange. Je nam daar een groote vlucht. Ik onderschrijf niet alles, ofschoon hetgeen je zei heel mooi was. Geerten. En toch professoraal. Ange. Ja. Maar ... Geerten. Juist. Maar. Het was het niet alléén meer. En ook je bezwaren voel ik. Doch ga nu eens na: Wat je het diepste beweegt is het verlangen je te geven aan den man, dien je jezelf waard acht. Intusschen wijs je telkens mannen af, die zich op hun best aan je vertoonen en je vragen. Dit spel gaat niet zonder meer aan je voorbij. Want bij iedere nieuwe aanraking maak je een vergelijking tusschen hem die zich aanbiedt en je ideaal. Je weegt tegen elkaar af wat de verhouding is tusschen hetgeen je verlangt en hij geven kan. Maar wat je verlangt bezat je nooit en je hebt er dus géén bewuste voorstelling van. Enkel een verbeeldingsgezicht. Is het nu niet waar, dat na iedere nieuwe afwijzing, die je moest doen, het verbeeldingsgezicht op het onbereikte klaarder werd in je? Voelde je niet na iedere scheiding feller

120