Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dolphe Salis, het tragisch-heroïsche van den onbevlekten dichter in een verloren tijd karakteriseerend: „Madame, en France, je suis poète, pour vous -servir, mais en Grèce j'étais Archonte".

Uit alle gedichten van zijn laatste en beste periode lezen wij dat beminnelijk weten van het leven, dat kort en ijl is en toch alles wat wij bezitten:

Ne dites pas: la vie est un joyeus festin;

Ou c'est d'un esprit sot ou c'est d'une

ame basse. Surtout ne dites point: elle est malheur sans fin; C'est d'un mauvais courage et qui trop

tot se jasse. Riez comme au printemps s'agitent les rameaux,

Pleurez comme la bise ou le flot sur Ia grève,

Goutez tous les plaisirs et souffrez

tous les maux; Et dites: c'est beaucoup et c'est 1'ombre d'un rêve.

Jean Moréas is de zwerver, die zijn lot met een glimlach aanvaardt en die nooit bitter, nooit opstandig, zijn tijdgenooten het voorbeeld was van een waardig en zuiver dichterbestaan. Hij genoot, glimlachend ook, van de hulde en de bewondering der jonge vrienden. Hij genoot Van de erkenning en vooral wanneer hij gevoelde dat hij begrepen werd. Hij ge-

10

Sluiten