is toegevoegd aan uw favorieten.

Sherlock Holmes, junior

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 113 -

inspanning in tweeën scheurde, om 't daarna luid kraaiend aan z'n moeder te toonen.

„O... foei, Baby is stout... dat mag niet..." riep deze op gegeneerden toon en het blad afpakkend, streek ze 't nog 'n beetje glad en gaf het den eigenaar terug.

,,'t Is niets... 't is niets..." verzekerde Knop.

„Paate... Paa-te... Paa-a-a-a-te 1" kraaide plotseling Baby en in 'n vlaag van aanminnigheid stak hij z'n armpjes uit naar z'n overbuurman en deed 'n gevaarlijke poging om van de bank te vallen.

„Sssst... nee... nee... dat mag niet..." suste de moeder verlegen met 'n hevige kleur. „Paatje is thuis gebleven... dat weet Baby toch wel... Paatje is thuis... bij Mina... en bij Fox..."

't Kind zag de moeder aan met groote luisterende oogen, keek dan naar Knop, stak dpnieuw de armpjes uit en schreeuwde met nog meer overtuiging dan te voren.

„Paa-te, Paa-te... 1"

Knop glimlachte schuw, voelde zich toch niet geheel op z'n gemak, vond het 't veiligst en 't beste om achter z'n krant te schuilen en hield zich lezend.

Uit het valies van moeder kwam 'n krakend zakje te voorschijn met flikjes, die Baby's mond moesten snoeren.

En 't lukte.

Knop las nu in werkelijkheid, z'n uitgegane sigaar in z'n hand; de dame keek naar buiten, hield 't kind stil, dat nu met haar horlogeketting speelde en af en toe geluiden maakte, die z'n moeder terstond scheen te begrijpen.

Zoo bleef het 'n half uur; toen, terwijl de trein juist gefloten had, wendde de dame zich weer tot Knop.

Sherlock Holmes, junior. 8